Ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι ένας συνήθης τραυματισμός σε αθλητές και όχι μόνο. Για να κατανοήσουμε καλύτερα τι είναι αυτός ο τραυματισμός, ας γνωρίσουμε πρώτα το γόνατο.

Ανατομία και λειτουργία του γόνατος

Το γόνατο είναι έτσι δομημένο ώστε να προσφέρει σταθερότητα και κίνηση. ‘Εχει καθοριστικό ρόλο στην έκταση και την κάμψη του ποδιού κάνοντας πιο εύκολη τη μεταφορά του στο χώρο, π.χ ενώ βγαίνουμε ή μπαίνουμε στο αυτοκίνητο. Επίσης, χρησιμοποιούμε την άρθρωση του γονάτου για να αυξομειώσουμε το ύψος όλου του σώματος μας, π.χ για να περάσουμε από μια χαμηλή πόρτα. Σε συνεργασία με το ισχίο και τον αστράγαλο υποστηρίζει τον κορμό καθώς στεκόμαστε, ενώ έχει βασικό ρόλο κατά τη βάδιση, όταν ανεβαίνουμε ή κατεβαίνουμε τις σκάλες και στην καθιστή θέση.

Το γόνατο εξασφαλίζει τη σταθερότητά του μέσω των συνδέσμων, των μηνίσκων, των μυών και των τενόντων. Όλα αυτά τα στοιχεία βρίσκονται πολύ κοντά το ένα στο άλλο και συνδέονται μεταξύ τους σαν να αποτελεί το ένα συνέχεια του άλλου. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ο τραυματισμός του ενός στοιχείου να συνοδεύεται από τραυματισμούς και σε άλλα στοιχεία της περιοχής.

Μηχανισμοί πρόκλησης και αίτια

Τραυματισμοί των συνδέσμων γίνονται πιο συχνά σε άτομα μεταξύ 20 και 40 ετών, εξ αιτίας κάποιας αθλητικής δραστηριότητας (π.χ. σκι, ποδόσφαιρο κ.α), αλλά μπορεί να συμβεί σε όλες τις ηλικίες. Η ρήξη του πρόσθιου χιαστού είναι ο πιο συνηθισμένος τραυματισμός σε αυτή την κατηγορία.

Ο πιο κοινός τρόπος πρόκλησης μιας ρήξης πρόσθιου χιαστού είναι στα αθλήματα επαφής (π.χ. ομαδικά αθλήματα όπως το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ), όταν ασκείται μια βίαιη εξωτερική δύναμη στο πλάι του γόνατος, για παράδειγμα σε μια σύγκρουση με έναν άλλο παίκτη. Είναι συχνό να τραυματιστεί ταυτόχρονα ο έσω μηνίσκος και ο έσω πλάγιος σύνδεσμος.  Αμέσως έπεται η βίαιη υπερέκταση του γόνατος. Ένας άλλος συχνός μηχανισμός όπου ο τραυματισμός προκαλείται χωρίς επαφή, είναι η υπερβολική στροφή του γόνατος με ακινητοποιημένο το πέλμα, π.χ όταν κολλάει το πέδιλο του σκι κατά την πτώση. Η αρθρογραφία αναφέρει ότι αυτός ο μηχανισμός καλύπτει το 78% όλων των τραυματισμών του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου.

Αποκατάσταση

Στην οξεία φάση, όπου μπορεί να έχει προκληθεί διάταση ή μερική/ολική ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου, η αποκατάσταση γίνεται συντηρητικά και περιλαμβάνει ξεκούραση, προστασία της άρθρωσης και ασκήσεις. Ο φυσιοθεραπευτής σε επικοινωνία με τον ιατρό, παρακολουθεί τον ασθενή και του δίνει οδηγίες και ασκήσεις που επιταχύνουν την υποχώρηση αυτής της αρχικής φάσης.

Μετά την οξεία φάση, ο φυσιοθεραπευτής σε συνεργασία με τον ιατρό, θα καθορίσουν τη στρατηγική αποκατάστασης. Σε αυτό το σημείο συνήθως έχει αποφασιστεί εάν είναι απαραίτητο να γίνει χειρουργείο. Το χειρουργείο για την αποκατάσταση του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου αποφασίζεται συνήθως σε περιπτώσεις ολικής ρήξης του συνδέσμου ή σε ασθενείς που πρόκειται να επιστρέψουν σε υψηλών επιδόσεων αθλήματα.

Σε άλλες περιπτώσεις, με συστηματική και στοχευμένη άσκηση και ενδυνάμωση καθώς και εξειδικευμένη αποθεραπεία, το χειρουργείο μπορεί να αποφευχθεί. Σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις έχουν δείξει πως η συντηρητική αποκατάσταση ως τρόπος αντιμετώπισης προτιμάται ακόμα και σε επαγγελματικού επιπέδου αθλητές.

Οι ασκήσεις θα πρέπει να προσανατολίζονται στην επανάκτηση του πλήρους εύρους του γόνατος, της ισορροπίας, της επανεκπαίδευσης της βάδισης και της σταθεροποίησης μέσω ειδικών ασκήσεων. Σκοπός είναι να επανέλθει η φυσιολογική κινητικότητα του γόνατος κατά την εκτέλεση καθημερινών δραστηριοτήτων ή η επανένταξη στην αθλητική δραστηριότητα. Ο ρόλος της φυσιοθεραπείας, τόσο στην συντηρητική θεραπεία όσο και στην προετοιμασία/αποκατάσταση για ένα χειρουργείο είναι καθοριστικός για την γρήγορη και αποτελεσματική αποθεραπεία ενός τέτοιου τραυματισμού.

54321
(1 vote. Average 5 of 5)
Leave a reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *